reducing risk to cultural heritage

Irene Karsten from CCI presents the methode for reducing risks
Cultural Heritage Agency of the Netherlands (RCE), International Centre for the Study of the Preservation and Restoration of Cultural Property (ICCROM) and Canadian conservation Institute (CCI) organised in November 2012 a 3 day Conference on risk management. Besides theoretical information of the systematically approach how to investigate values using a Value pie, and how an assessment should be setup, plenty of case studies were illustrated. The case studies presented by participants of workshops that took place on several occasions during the last 5 years under guidance of -for example- Robbert Waller and Stephan Michalski and their students like Vesna Zivkovic captured a broad range of heritage, from archaeological sites to wall painting in temples. We even had small workshops on value assessment and making a value pie ourselves. We got a short hands-on introduction of the CCI risk management methode and database. Next year in 2013 ICCROM will launch a website ‘reducing risks to cultural heritage’.

see: collectie wijzer 

  
reducing risks
Robbert Waller at reducing risk to heritage Amersfoort 2012

Restauratie: perceptie, beslissing en behandelingen. Wij doen het in Nederland goed! Toch?

Bill Wei is onderzoeker bij de Rijksdienst voor het cultureel Erfgoed van het Ministerie OCW. Bill onderzoekt of in Nederland de “juiste” beslissingen worden genomen bij restauraties van objecten.
Om er achter te komen hoe in Nederland de professionals hierover denken organiseerde hij op 24 november 2011 een Socrates dialoog voor 80 deelnemers uit zeven disciplines: collectiebeheerders, conservatoren, curatoren, kunsthistorici, museumdirecteuren, natuurwetenschappers en restauratoren.
Filosoof Erik boers van Het Nieuwe Trivium begeleide deze voor ons nieuwe vorm van dialoog waarbij de deelnemers in vier rondes samen op zoek gaan naar de vraag die achter de vraag verscholen zit.
Ronde 1: korte betogen over het thema. Iedereen werd uitgenodigd een kort betoog te houden van over thema van ongeveer anderhalve minuut (in groepvorm).
Ronde 2: casus kiezen en verkennen. Casus inbrengers de ruimte om hun casus te presenteren zodat de deelnemers een casus konden kiezen en informatieve vragen te stellen.
Ronde 3: casus bespreken.  Iedereen moest antwoord geven op de vragen “wat zou ik in alle oprechte voelen, denken, doen in dit geval? Wat is mijn antwoord op de vraag? En waarom voel ik wat ik voel, denk wat ik denk en doe wat ik doe?”, en hierover in gesprek gaan.
Ronde 4: essentie en daaruit voortkomende onderzoeksvragen. Iedereen schrijft in 3 zinnen waar volgens hem de essentie van de casus over gaat en leest het voor aan de groep. Hieruit werden twee fundamentele onderzoeksvragen geformuleerd en op Twitter gezet: Socratesrestaur.
Er waren zeven groepen zodat Bill veertien fundamentele onderzoeksvragen gepresenteerd kreeg. Zichtbaar blij nam hij ze in ontvangst.Wat heb je opgemerkt en beleeft? Het is fijn om met verschillende disciplines om de tafel te zitten en elkaars vragen en visie te horen en daarop te mogen reageren. In bijeenkomsten waar wordt gevraagd aan de deelnemers om actief te participeren merk ik dat iedereen zich prettiger voelt en er meer resultaten worden geboekt. Je geeft iets en je krijgt tachtig maal iets terug. Win Win!
de lunch
Erik Boers en Saar Frieling