schilderij restaurator-moderne schilderkunst

schilderij restaurator-moderne schilderkunst

Je kan nooit te vroeg beginnen met rondkijken welk beroep je zult gaan kiezen…

misschien wil je wel schilderij restaurator worden! schilderij restaurator-moderne schilderkunst bijvoorbeeld.

Op een sombere zondag namiddag ga ik -schilderij restaurator- toch mijn restauratie atelier in, om een vroeg schilderij van Bram Bogard te reinigen.  Komt mijn dochter van 10 binnen…die zegt dat ze ook een schilderij wil restaureren. Ze mag het  testschilderij -op straat gevonden- restaureren. Na een korte uitleg rolt ze met een Adjusted water het vuil van het verfoppervlak met een zelf gerold wattenstaafje. Super ijverig… en schoon dat het wordt! Zal ze echt een schilderij restaurator worden?

Zelf ben ik schilderij restaurator geworden omdat ik op de kunstacademie in Arnhem -waar ik van 1983-1988 aan de afdeling vrije kunst studeerde-  er achter kwam dat ik meer interesse had in de materie en de opbouw van een schilderij dan het scheppen van kunst. Ik bekwaamde me in het maken van spanramen, het opspannen van doeken en het prepareren met konijnenlijm. Au bain marie werd de lijm verwarmd en door mij geduldig in dunne lagen op het doek aangebracht. Mijn doekjes van toen zien er nog goed uit! Destijds werd het voor mij  al duidelijk dat ik meer met schilderij restauratie en schilderij restaurator moderne schilderkunst had dan met het kunstenaars bestaan. Vooral moderne schilderkunst heeft mijn aandacht omdat ik uit ervaring weet hoe divers en bizar moderne schilderijen kunnen zijn. Als student was ik geinspireerd door de Duitsers, vooral George Baselitz en Anselm Kiefer. De kunstakademie bleek dan ook niet het eindstation. Ik zocht mijn weg verder …tot ik mijn doel bereikte in een eigen schilderij restauratieatelier in Den Haag. Nu ben ik al 20 jaar zelfstandig als schilderij restaurator-moderne schilderkunst (nov 2014). Het leren gaat oneindig door… Inmiddels conserveer ik zelf de werken van Anselm Kiefer. En zo zie je dat kinderen heel snel oppikken wat je doet, het is kijken en na doen. Ze zijn meesters in het kopiëren.

schilderij restauratie moderne schilderkunst

schilderij restauratie-moderne schilderkunst

Leon Joubert

Leon Joubert, een echte landschapsschilder

Geboren in Quimper een stad in Bretagne, schilderde hij verschillende pitoreske landschappen, vooral rondom Parijs en aan de Seine. Zijn leraren waren onder andere Cormon en ook de landschapsschilder Leon Pelouse. De gemeente Rijswijk heeft een groot schilderij met landschap van hem in bezit.

Joubert was een lid van de Société des Artistes Francais sinds 1883 en deed als lid mee aan de Parijse Salon. Hij kreeg een eervolle vermelding in 1884, en ontving een derde klas medaille in 1889 en een bronzen medaille in 1889 en 1900. Leon Joubert is vertegenwoordigd in het Museum in Montpellier met L’Embouchoure de l’Arquenon, in het Museum in Montreal  Environs de Rochefort, en Chateaubriand a Saint Malo, en in het  Museum in Saint Brieuc met Automne a Clairfontaine.  Hij ontving de prijs voor de schilderkunst op 27 april 1897 met Paysage de la Clouriere, dat toen 195 Franse Francs kostte. (info tekst achterop spieraam)

Leon Joubert biografie

Leon Joubert biografie

Het is helaas niet duidelijk of het schilderij dat ik voor de Gemeente Rijswijk restaureerde nu het landschap bij Clouriere is. Maar dat werk heeft een zeer helder licht en sterke diepte werking. Het heeft daarom na restauratie een mooie plek gekregen in de Raadszaal van Rijswijk.

raadszaal Rijswijk foto Jeroen Prinsenraadszaal Rijswijk foto Jeroen Prinsen

 

  

 
 

De Ploeg Conservation Project Groningen, 1st September – 12th September 2014 Written by Anna Don

De Ploeg Conservation Project

Groningen, 1st September – 12th September 2014

Written by Anna Don

I became involved in the De Ploeg Conservation Project through contact with Marjan de Visser, a painting conservator based in Den Haag who correlated with Groninger Museum for this extensive project. I am currently studying for a BA (Hons) in Art Conservation at City and Guilds of London Art School in the UK, and relished the opportunity to be involved in part of this. It not only provided an insight into the process of conserving such a large collection of paintings, but also provided the opportunity to work in an overseas environment and immerse myself in a new team.

The De Ploeg Conservation Project aimed to assess and conserve over three hundred of the Groninger Museum’s collection of De Ploeg paintings; a movement most prominent during the early 20th century. ‘De Ploeg’ consisted of Groningen-based artists whose works were heavily influenced by the Expressionist, Constructivist and Impressionist movements, and was driven by a desire to create more opportunities to exhibit their work. Our team was brought in to photograph, assess the condition, dry clean, apply cushioning to the rebate of the frames, and apply new backings to the paintings to stabilise slack canvases. Where necessary on more damaged and degraded paintings, Marjan de Visser and her colleague Susan Smelt would consolidate vulnerable paint layers, and fill and retouch losses.

before and after the foam-core backing was applied to the painting).

before backing was applied

before backing was applied

after backing was applied

after backing was applied

 

 

 

 

 

 

 

The team working on this project consisted of six conservators and interns, fronted by Marjan de Visser, and painting conservator Susan Smelt. The interns involved for these two weeks were Sjoukje van der Laan and Marleen Wagenaar, both completing their Masters in the Conservation of Modern Art at the University of Amsterdam, Celine de Ruiter who is currently studying Restoration and Decoration at Cibap, and myself. Our varying levels of experience were a positive component of the project, as each one of us was able to suggest and implement different ideas to aid the process. As the project will continue throughout 2014 and 2015, this was particularly relevant at such an early stage, as the method was still evolving.

Celine photographing

De Ploeg Conservation Project Groningen, 1st September – 12th September 2014 Written by Anna Don

Marleen and Sjoukje re-fitting frames

Marleen and Sjoukje re-fitting frames

Prior to the beginning of the project, a rating system of treatment for each painting was established, allowing us to achieve continuity in the work we were carrying out. The rating each painting was given, either A, B, C or D, clearly outlined whether it needed excessive conservation and restoration in a studio environment, or whether it was in a stable enough condition that a general preventative conservation treatment would suffice. While working on such a large collection, it quickly became clear how important it was to create and maintain a working system to make the best use of our studio and keep track of the many paintings circulating the space, and what work had been done on them. In many situations this opened up a good dialogue on the most efficient way to treat the paintings, for example whether the panel paintings required the same foam-core backings that were applied to canvas paintings, to supply further protection, or whether this was a superfluous addition.

Often, I found the most fascinating part of the project to be the examination of the paintings. It was extremely gratifying to attempt to understand the artists’ intentions and processes simply by looking. For example, ascertaining whether the artist applied the ground themselves or whether it was pre-prepared by a factory, and whether the frame was original, re-used or new. Through thorough visual examination we were sometimes able to identify certain materials, such as the presence of a fugitive red lake pigment that had been preserved only underneath the rebate of the frame, but had faded due to light exposure on all uncovered areas.

Red lake pigment

Red lake pigment

One particularly interesting case involved a maroeffle substrate, where a painted canvas had been adhered to a piece of wood that had not been cut down to size. This led to an interesting conversation with Marjan and Celine regarding the intention of the artist, regarding whether he had chosen this substrate or if this had been a subsequent decision later on. The discussion drew on evidence provided by the method of painting and the current state of the canvas, which allowed us to arrive at a theory.

A technique that is unique to the De Ploeg movement is the experimentation of wax with oil paint, providing a more matt, level finish, without the definitive brush strokes of oil paint. Often, what appeared to be wax paint would be later discovered to be purely oil used in a particular way, or vice versa, which added an intrigue to the technique, and our way of identifying it. As this raised questions that were unable to be immediately answered, it provided a good discussion among our team.

This project provided me with an excellent basis into further work in paintings conservation, through examination, techniques and materials. Although I was only part of it for two weeks, the project was already gaining momentum. This was highlighted by the interest of newspaper Dagblad van het Noorden, who published an article on the work being undertaken. The collection itself is an incredible selection of paintings to be able to understand and work on so closely, and I was thrilled to have the opportunity to be part of this project.

Anna Don

IMAT is the first application of carbon naotubes in art conservation

IMAT is the first application of carbon naotubes in art conservation

IMAT stands for Intelligent Mobile Multipurpose Accurate Thermo-electical. It is a mild heating device for conservation of cultural heritage assets. At 20th of October 2014 Marjan de Visser attended a workshop & demonstration hosted by the Stichting Restauratie Atelier Limburg (SRAL) in Maastricht. At this meeting the IMAT prototypes were introduced through the presentation of IMAT design and operational parameters, illustrated with the case studies bij Conservators from Italy, USA, the Netherlands an Lithuania, involved in the project in the Bonnefantenmuseum. Participants could have hands on experience with the  device at the SRAL.

Speakers on the programme were Tomas Markevicius and Nina Olsson (IMAT research project), Helmut Meyer (Future Carbon GMBH), Dr. Rocco Fuereli, Stefano Pieri and Lorenzo Giardina (University of Florence), Lorenzo Conti (Painting Conservator)Laura Amorosi (Painting Conservator) Kate Seymour & Stijn Lenaerts (SRAL Painting Conservators).

The project is funded by the European Commission’s Seventh Framework Programme (FP7) for research. Partners are Universita degli Firenze (Italy)-coordinator, Nadine Press S.r.i. (Italy), Future Carbon GMBH (Germany), C.T.S. S.r.i. (Italy), Amorosi Laura Studio (Italy), Sefar AG (Switserland), Lorenzo Conti Studio (Italy), Istituto per l’Arte e il Restauro Palazzo Spinelli (Italy), Stichting Restauratie Atelier Limburg SRAL (the Netherlands), Tomas Markevicius and Nina Olsson (Lithuania) Lietuvos Dailes Muziejus (Lithuania).

IMAT stands for Intelligent Mobile Multipurpose Accurate Thermo-electical.

IMAT stands for Intelligent Mobile Multipurpose Accurate Thermo-electical.

The project can be followed by the website: www.imatproject.eu

Marjan de Visser writes for the Au Courant of the Association Restorers Netherlands a report of this meeting in the first comming issue of 2015

Restauratie Nieuwe Kerk Delft, Jacob Por

Galerij

Deze galerij bevat 3 foto's.

Nederlands Erfgoed beheren en behouden, hoe doe je dat, ga kijken op de restauratie website van de Nieuwe Kerk in Delft die heeft in de koepel een mooie schildering uit 1923 gemaakt door Jacob Por. Prachtige symmetrische patronen in rood, … Lees verder

Restauratie

Galerij

Deze galerij bevat 2 foto's.

NEDERLAND IN 7 OVERSTROMINGEN, de Zuiderzee[facebook_like_button] Het Zuiderzee museum in Enkhuizen heeft momenteel een tentoonstelling over de strijd tegen het water, voor deze tentoonstelling restaureerde Marjan de Visser het schilderij ‘Alarm’  geschilderd door Herman Frederik Carel (Herman) ten Kate (Den Haag, … Lees verder

Van Prinse & Co goed voor kunst restauratie

Galerij

Restauratieatelier Oude Delft nodigt Restauratieatelier Marjan de Visser uit voor een samenwerkingsproject. Deze opdracht op lokatie, in hartje centrum van Den Haag is op loopafstand van ons favoriete koffie, lunch en borrel restaurant: Van Prinse & Co. Het restaurant doet zijn naam … Lees verder